Tamamen değişiyorum. Endişeye artık yer yok. Bugüne kadar her şeyimi endişeye kurban verdim; bundan sonra hiçbir şeyi kaybetmeye niyetim yok. Sadece iyi ihtimalleri düşüneceğim. Pollyanna olacağım; tıpkı bir aptal gibi, aptalca iyiyi savunacağım. İnsanlar bana salak diyene kadar iyiyi savunacağım. Kendime artık işkence etmeyeceğim.
Gelecekteki bu yeni versiyonumu düşünmek bile huzur veriyor. Gerçekten başardığımda, gerçekten iyileştiğimde, kim bilir nasıl bir sükunet içinde olacağım? Belki de o an, içimde uzun zamandır sessiz kalmış bir okyanus, dalgasız ve sakin bir göl gibi huzur bulacak.
Kendime ve ona artık işkence etmeyeceğim. Bugün, bu gece, her şeye bir son veriyorum. İnanmayı seçiyorum. İyiye inanmayı. Güzel ihtimallere tutunmayı seçiyorum. Her kötü düşünceyi, endişeyi rüzgar gibi savuracağım; geride sadece aydınlık kalacak.
Seçiyorum: güvenmeyi, kendimi salmayı, anda kalmayı, anı yaşamayı, inanmayı, gülümsemeyi… Kendime ağlamayı yasaklıyorum. Gözyaşlarımı sadece gerçekten ihtiyaç duyduğumda akıtacağım. Boşa harcamayacağım, heba etmeyeceğim.
Umarım başarılı olurum. Biraz şansa ihtiyacım olacak. Ama artık cesurca, aptalca iyiyi savunacağım. Her yeni gün, bir umut çiçeği gibi açacak içimde; her nefes, karanlığa rağmen ışığı taşıyacak. Ve ben, tüm kırılganlığım ve geçmişin yükleriyle birlikte, iyiyi savunacağım.
lily and the blush 
Yorum bırakın